Havlupana asılı halde meyyit bulunmuştu! Duygu’nun mevtinde beraat kararı çıktı
Olay, 3 Kasım 2022’de Bornova’daki lüks bir sitede meydana geldi. Bir firmada pazarlama müdürü olarak çalışan Duygu Bölükbaş, erkek arkadaşı Emre T. ile yaşadığı konutun banyosunda havlupana çarşafla asılı halde meyyit bulundu. Olayla ilgili başlatılan soruşturmada Emre T. ile halası S.T., hem polise hem de aileye Bölükbaş’ın intihar ettiğini söyledi. İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğü Biyoloji İhtisas Dairesi’nden alınan raporda; Duygu’nun tırnak örneklerinde ve tişörtünde Emre T.’nin DNA’sının bulunduğu belirtildi. Bölükbaş’ın ailesi ve yakınları da verdikleri sözlerde, His Bölükbaş’ın intihara meyilli biri olmadığını belirtti. Soruşturmada site güvenlik vazifelilerinin tabirinde, Emre T.’nin daha evvel elinde bıçakla meskene girmeye çalıştığı öğrenildi. Soruşturma sonunda elde edilen bilgi ve dokümanlar ışığında, olayın ‘Kasten öldürme’ hatası olduğunun kıymetlendirilmesi üzerine Emre T. hakkında mart ayında gözaltı kararı çıkarıldı. Üzerine atılı suçlamaları reddeden Emre T., olaydan yaklaşık 1,5 yıl sonra 22 Mart’ta tutuklandı.
KARARA İTİRAZ EDİLDİ
Olaya ait hazırlanan iddianamede; His Bölükbaş’ın çarşafla kendini asmasının mümkün olmadığı, havlupanın bulunduğu duvar ve bu duvara bitişik yaklaşık 1 metre yükseklikte ahşap banyo tezgahı olduğu düşünüldüğünde, maktulün kendini asması için kâfi yüksekliğin olmadığına vurgu yapıldı. Savcı, Emre T. için ‘Kadına karşı taammüden öldürme’ cürmünden ağırlaştırılmış müebbet, sanığın halası S.T. için ‘Yalan tanıklık’ cürmünden 4 yıla kadar mahpus cezası isteminde bulundu. İddianame, İzmir 3’üncü Ağır Ceza Mahkemesi’nde kabul edildi. Sanık, yargılama müddetince Duygu’yu öldürmediğini ve intihar ettiğini savundu. 28 Mayıs’ta görülen duruşmada savcı, tutuklu sanık için ‘Kadına karşı taammüden öldürme’, S.T. içinse ‘Yalan tanıklık’ kabahatinden ceza talebinde bulundu. 30 Mayıs’ta görülen duruşmada karar çıktı. Sanıklara beraat verilirken, karara İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından itiraz edildi.
‘DNA PROFİLİNE RASTLANMASI HAYATIN OLAĞAN AKIŞINA UYGUN BULUNDU’
Sanıklara verilen kararın münasebeti açıklandı. Kararda; sanık Emre T. ile Bölükbaş ortasında öldürmeyi gerektirir bir sebebin bulunmadığı, Emre T.’nin, Bölükbaş’a yönelik ağır formda ruhsal ve fizikî şiddet uyguladığı; kamera manzaraları, evrak ortasında yer alan yazışmalar ve olay tutanakları ile sabit olsa da bu konuların, ‘üzerine atılı cürmü işlediği manasına gelmeyeceği’ belirtildi. Bölükbaş’ın otopsi raporunda, rastgele bir künt travmatik lezyon, ateşli silah, kesici delici alet yarası, elle iple boğma, yanıcı, yakıcı unsur ve gibisi harici lezyona rastlanılmadığı kararda yer aldı. Birebir konutta yaşamalarından ötürü His Bölükbaş’ta sanık Emre T.’ye ilişkin DNA profiline rastlanmasının hayatın olağan akışına uygun olduğu vurgulandı. Kararda Emre T’nin, kilitli olan kapıyı tornavida ile açtığı savunmalarının ve Duygu’yu asıldığı yerden indirmeye çalışırken, başını lavabo etrafında bulunan materyallere çarpmasından ötürü maktulün alnında yara oluştuğu halindeki savunmalarının hayatın olağan akışına uygun olduğu değerlendirildi.
‘ŞÜPHEDEN SANIK YARARLANIR’
Heyet, Duygu’nun asılı bulunduğu havlupan ile taban ortasındaki uzaklık ile Duygu’nun uzunluğu ve çabucak havlupanın altında banyo tezgahının bulunması dikkate alındığında; Duygu’nun Emre T. tarafından asılarak öldürülmesinin mümkün olmadığına kararda yer verdi. Gerekçeli kararda; Duygu’nun telefonunda yapılan incelemede Emre T. aleyhine somut bir kanıt bulunmadığı; kamera kayıtları, şahit tabirleri ve 112 ihbar kayıtları dikkate alındığında sanığın, Duygu’yu banyoda asılı halde gördükten sonra indirdiği, halasından yardım istediği ve 112’yi arayarak intihar bildiriminde bulunup, birinci yardım yaptığının belirlendiği belirtildi. Sanığın kabahati işlediğine dair kesin, somut ve inandırıcı bir kanıt elde edilemediği, savunmalarının dengeli olduğu, bu nedenle de ‘şüpheden sanık yararlanır’ unsuru gereği mahkumiyetine hükmedilemeyeceği kanaatine varıldığı kararda yazıldı. S.T. tarafından ise sanığın bilerek ve isteyerek palavra tanıklık yaptığına ait evrak kapsamında her türlü kuşkudan uzak, somut ve kesin bir kanıt bulunmadığı belirtildi.
