BURSA’DA CİNAYET
Eren Koca – Bursa’nın Orhangazi ilçesinde 25 yaşındaki Mustafa Karaman, ailesine ilişkin çiftlik konutunda baltayla öldürülmüş halde bulunmuştu. Karaman’ın katili 17 yaşındaki arkadaşı H.E. çıktı. Zanlı tabirinde, “Uyuşturucu içtik. Benim yarın okula gitmem gerekiyordu, meskene gitmek istedim. Beni salmadı, ‘kal burada’ dedi. İki tabanca gösterdi, korktum. Sonra konutta bulunan balta ile başına tekraren vurdum” dedi.
ESKİŞEHİR’DE BIÇAKLAMA
Eskişehir’de de evvelki gün yan bakma nedeniyle çıkan arbedede 17 yaşındaki M.Y., yaşıtı B.Y. tarafından üç yerinden bıçaklanarak yaralandı. Arbedeye karışan şahısların daha evvel ortalarında rastgele bir hasımlık olmadığı belirtildi.
İSTANBUL’DA GASP
İstanbul’da 15 yaşındaki Ahmet Minguzzi’nin öldürüldüğü Kadıköy’de de bir “çocuk çetesi” olayı daha yaşandı. Caferağa Mahallesi’nde iki arkadaş sokakta oturken yanlarına gelen bir küme tarafından bıçak zoruyla gasbedildi. Güvenlik kamerası imajlarında gençlerden birinin kolyesini bıçak zoruyla alarak kaçtığı görülüyor. Polis, kolyeyi gasbeden kişinin üç hata kaydı bulunan 17 yaşındaki E.B.Ö. olduğunu belirledi. Yakalan kuşkulu süreçlerinin akabinde sevk edildiği adliyede mesken mahpusu kararı sonrası yine gözaltına alındı. Tekrar adliyeye sevk edilen E.B.Ö. tutuklanırken, öteki kuşkulu T.M.Ş. ise yurt dışı yasağı ve isimli kontrolle serbest kaldı.
‘Ceza hukuku son halka’
Avukat Merve Uçanok: Çocukları suça iten şeyin sırf cezasızlık algısı olması tarafındaki bir kıymetlendirme hakikat değil. Zira ceza hukuku tabiatı prestijiyle kamu barışını sağlamaya yönelik zincirin son halkasıdır. İnsanların suça yönelimi salt ceza kanunlarının caydırıcılığıyla azaltılamaz. Kabahatin meydana gelmesinde toplumsal, ekonomik, kültürel birçok sebep yatmaktadır Bu sebeple suça karışan çocukların durumu bütüncül bir biçimde değerlendirilmeli ve bu doğrultuda tedbirler alınmalıdır.
Neden suça yöneliyorlar?
Klinik Psikolog Ayşe Topak (Moodist Psikiyatri ve Nöroloji Hastanesi): Çocuk suçluluğu, çok katmanlı bir bakış açısı sunan biyopsikososyal yaklaşımla ele alınmalıdır. Çocuklarda prefrontal korteksin şimdi tam gelişmemiş olması, onları dürtüsel ve riskli davranışlara yatkın hale getirir. Genetik yatkınlık, nörokimyasal dengesizlikler (serotonin, dopamin gibi), alkol ve husus kullanımı da suça sürüklenme riskini artıran biyolojik faktörlerdendir. Travmatik yaşantılar (istismar, ihmal), bağlanma problemleri, his düzenleme zahmetleri ve tedavi edilmemiş psikiyatrik hastalıklar çocukların suça yönelmesine yer hazırlar. Ergenlik periyodundaki kimlik arayışı ve aidiyet muhtaçlığı karşılanmadığında çocuklar, çeteler üzere riskli kümelere yönelebilir.
Eğitime erişim güçlüğü
Aile içi dinamikler (şiddet, ihmal, kabahat hikayesi olan ebeveynler), yoksulluk, eğitime erişim zahmetleri ve dışlanma çocukların hatayla tanışmasında kıymetli rol oynar. Hatanın olağanlaştırıldığı etraflarda büyüyen çocuklar, cürmü bir geçim ya da kabul görme aracı olarak görebilir. Suça meyilli arkadaş kümeleri, çeteleşme, boş vakitlerin niteliksiz kullanımı çocukları suça yönlendirebilir. Eğitimden kopan ya da okulda etiketlenen çocuklar, kendilerini cürüm davranışları içinde tanımlamaya başlar. Toplumsal bedellerin zayıflaması da davranışları olumsuz tesirler.
