Türkiye’ye adanmış bir ömür… Erdoğan Demirören 7 yıl evvel bugün hayata veda etti

Türkiye endüstrisinin gelişmesi için büyük gayret harcayan iş insanı Erdoğan Demirören, ortamızdan ayrılışının 7. yılında hürmet ve hasretle anılıyor.

Demirören yalnızca Türkiye iktisadına taraf vermiş bir endüstrici, birincileri gerçekleştirmiş korkusuz bir teşebbüsçü, ufkunu geniş tutan bir medya işvereni ya da spor topluluğunun tanıdık simalarından biri değildi, ayrıyeten memnun bir aile babası, torunuyla çocuk olan bir dede, sanata düşkün bir koleksiyoner, eğitime kıymet veren bir hayırseverdi.

Kırım’dan gelip İnegöl’e yerleşen atlı otomobil ustası dedesi Tatar Hacı Hüseyin’in akabinde, genç Cumhuriyet’in girişimcilik ruhunu yakalayan babası Şükrü Bey, Sirkeci’de “Kolaylık Oto” tabelasını asarak iş dünyasına birinci büyük adımı atmıştı.

Erdoğan Demirören 1937 yılında İstanbul’da dünyaya geldi.

Daha lise yıllarında iş hayatına atıldı ve bu yoldan hiç ayrılmadı.

Vatani vazifesinin akabinde, hayatını Tülin Çinili ile birleştirdi.

Üç çocukları Yıldırım, Meltem ve Tayfun Demirören farklı alanlarda Demirören bayrağını zirveye taşıdı.

“İş insanı olmanın okulu yoktur. Tek yol; gece gündüz çalışmak” diyerek yürüdü.

Geleneklerine ve milletine gönülden bağlı olan Erdoğan Demirören, her işinde evvel devletinin ve milletinin çıkarlarını göz önüne alarak, “yüzde yüz yerli ve ulusal sermaye” diyerek çalıştı.

Sanayiciliğe birinci adımı 1968’de Motopar ile attı. Sonrasında yüzde yüz yerli sermaye ile Milangaz, Parsat Piston, Otogaz üzere çeşitli faaliyet alanlarındaki üretim ve istihdamıyla ülke iktisadına büyük katkı sağladı.

Yatırıma ve yeniliğe hep açık olan Demirören, oto yedek modül işinden güç kesimine, medya alanından perakendeye kadar geniş bir yelpazede başarıyı yakaladı. Medya dalına attığı adımla, vizyonunu farklı alanlara taşıdı.

Milli formayı terletecek kadar da sporun içinde olan Erdoğan Demirören, futboldan voleybola, kupalara, zaferlere, birincilere uzanan coşkulara iziyle, dayanağıyla daima katkı sundu.

Doğayla baş başa kalma isteğini golf tutkusu ile birleştirdi. Yüzlerce toplumsal sorumluluk projesine öncü oldu.

Sanat ve koleksiyonerliğe karşı merakını, Kahire El-Ezher Üniversitesi mezunu, İshak Paşa Külliyesi’nde hafızlık yapmış, dört lisan bilen başka dedesi Hacı Ahmet Kabataş’tan almıştı.

Gençlik yıllarından itibaren tombaktan resme, dokumadan Kur’an’a birçok yapıtın koleksiyonunu yaptı. Dünyanın dört bir yanından topladığı Türk ve Osmanlı yapıtlarını ülkeye geri kazandırdı.

Demirören, yalnızca iş dünyasında değil, cemiyet hayatında da sevilen ve hürmet duyulan bir isimdi. Ülkesine duyduğu sevgiyle, kriz vakitlerinde cüret verici çıkışlar yaptı, iş dünyasına moral oldu.

Dostlarının ve iş etrafının hafızasında sürekli “milliyetçi bir iş insanı” olarak hafızalara kazındı. O, bu toprakların ruhunu taşıyan, bu ülkenin öyküsünde özel bir yere sahip olan isimlerden biriydi.

Erdoğan Demirören’i, vefatının 6. yılında hürmet, rahmet ve minnetle anıyoruz.