Guns N’ Roses, 32 yıl sonra İstanbul’daki hayranlarıyla buluştu. BKM’nin 30’uncu yılı kapsamında, Türkiye Turizm Tanıtım ve Geliştirme Ajansı’nın katkılarıyla Beşiktaş Tüpraş Stadyumu’nda gerçekleşen konserde müziklerini binlerle seslendiren ABD’li küme, duygusal bir ana da imza attı. ‘Knockin’ on Heaven’s Door’ (Cennetin Kapısını Çalıyorum) müziğini Kadıköy’de bıçaklanarak katledilen 15 yaşındaki Mattia Ahmet Minguzzi’ye ithaf eden küme, dakikalarca alkış aldı.
Guns N’ Roses hayranlarının aylardır beklediği konser yıldız yağmuruna da sahne oldu. Ortalarında Hadise, Kıvanç Tatlıtuğ, İstek Kocaoğlu, Tekçe Akalay, Hakan Kurtaş, Mert Yazıcıoğlu, Halit Ergenç, Elçin Sangu, Alper Kul, Aylin Kontante ve Merve Dizdar’ın da olduğu ünlü isimler stattaki yerini alarak, efsane kümenin müziklerine eşlik etti. Ünlü isimler, unutulmaz anların yaşandığı geceyi toplumsal medya hesaplarından yaptıkları paylaşımlarla ölümsüzleştirdi. –MESUT YILMAZ
‘Bu aslında bizim geri dönüşümüz’
PINAR AKTAŞ- Birinci olarak söylemeliyim ki, Slash düzgün ki Guns N’ Roses’a geri dönmüş. Yoksa bu mükemmel geceyi yaşayamazdık. Zira Guns N’ Roses, biraz Axl Rose ise daha çok Slash’tir. Ferdî tarihimde 32 yıl sonra birebir yerde gençliğimin en hayran olduğum kümelerinden birini dinlemek büyük talihti. 32 yıl evvel lisede gelecek hayalleri olan genç bir kız olarak okulu kırıp izlemeye gittiğim kümesi evvelki akşam bu kere iş güç sahibi, hayatın bin türlü halini görmüş biri olarak izledim.
O ruh halini aslında konser öncesi oturduğum restoranda yan masaya gelen ailedeki anne babanın yüzünde de gördüm. Çocuklarını da yanlarına almış, maaile Guns N’ Roses tişörtlerini giymiş gelmişlerdi. Masada derin bir sessizlik, anne babanın yüzünde büyük bir belirsizlik vardı. Muhtemelen benim de giderken içimden geçen, “Artık o kadar da genç değilim, kesin bir, iki müzik dinler kaçarım. Yarın iş var o var, bu var” diye sesler vardı başlarında. Konser alanında çokça çocuğunu alıp gelmiş, 40’larının sonunda, 50’lerinde insan vardı. Tek başına gelen gençler de vardı alışılmış. Lakin inanın Guns N’ Roses tişörtleri eğreti duruyordu üstlerinde. Zira o tişört fakat bizim jenerasyona yakışır.
Tam vaktinde sahneye çıktılar. Ses, müzik olarak yanlarından geçemeyecek ne sanatkarlar gördü bu gözler, sahneye çıkmak için sekiz sefer alkışlanıp, hatta ıslıklanmayı bekleyen. 32 yıl evvel taytı, beline bağladığı gömleği, uzun saçları ve bandanasıyla hepimize alımlı gelen Axl gitmiş, yolda görsek hafif kilolu bir aile babası diyeceğimiz biri gelmişti. Slash ise yıllar evvel de kıvırcık saçlarından yalnızca burnunu gördüğümüz tıpkı Slash’ti. Müzik uzmanı değilim, kimisine nazaran “Axl’da ses bitmiş”ti. Fakat benim kulağımı bozan hiçbir şey duymadım ben.
Arka geriye, her satırını ezbere bildiğimiz müzikleri söylediler, tek tek yazmıyorum. Ama o müziklere benim, bizim neslin nasıl delice bağırarak eşlik ettiğini yazmak isterim ve hiç kimse izlemiyormuşcasına dans ettiğimizi. Kendimi uzun vakittir bu kadar eğlenirken yakalamamıştım. Evet; Slash geri döndü, Guns N’ Roses 32 yıl sonra İstanbul’da müzikleriyle bize döndü lakin bütün hayat gailesinden içi ağırlaşmış ruhlarımızı güzelleştirdiği için asıl biz geri döndük. Yeterli ki geldin Guns N’ Roses, tekrar gel!
